واقعیات تلخ ... قسمت اول

این مدتی که نبودم خیلی اتفاق ها برام افتاده .

هم خوب هم بد ...

ولی چیزی که خیلی اعصابم رو به هم ریخته دیدن بعضی کارها و آدم های کثیفه که حالم رو به هم می زنه .

تصمیم دارم بعضی از دیده هامو بنویسم شاید کمی عصبانیتم کم بشه .

آخه خیر سرمون ما مسلمون هستیم باید نشونی از مسلمونی و اسلام در ما باشه ولی با دیدن واقعیت های مردم گاهی شک می کنم اصلا دین اسلام رو بشناسیم.

یه نمونه ش رو الان بخوام بگم چند وقت قبل برای کاری رفته بودم به یکی از اداره جات شهر.. اونجا با خانومی صحبت می کردم که مسول کاری بود .

می گفت امروز از ساعت هشت صبح یه خانوم اومده بود که سه تا بچه داشت و صاحبخونه اسباب و اثاثیه شو انداخته بود خیابون .

اون بنده خدا هم اومده بود شاید بهش کمکی کنند و مدام گریه می کرد.. ولی دریغ از یک نگاه به اون ...

انقدر دلم خون شد نمی دونستم چی کار کنم؟ بابا به خدا حیوونات هم به هم رحم می کنند این صاحبخونه ها انسان نیستن که یه زن تنها و بچه هاش رو آواره خیابون می کنند.

تازه این یکی از هزاران نمونه از این مواردیه که وجود داره . جالب هم اینجاست که با وجود این اتفاق ها یه انسان مسلمون نیست که دستشون رو بگیره .

واقعیت اینه که ما مردم تا وقتی مسلمون هستیم که بحث مالی در دین مون نباشه ولی به محض رسیدن به انفاق و صدقه و زکات و خمس و کمک به همنوع همه از مشرک بدتریم به خدا ....

کیان قریب / کیان قریب نبود ...